Parkinson

De ziekte van Parkinson is een hersenziekte en treedt vooral op bij mensen tussen de 50 en 60 jaar. In 1817 werd de ziekte door James Parkinson ontdekt. Sindsdien zijn er talloze dierexperimentele onderzoeken gedaan om een behandeling te vinden tegen deze 'schudziekte'.

Wat is Parkinson?

Parkinson ontstaat door afstervende zenuwcellen in bepaalde delen van de hersenen. Deze cellen hebben als taak om de stof dopamine te produceren. Als zij afsterven wordt minder dopamine aangemaakt en ontstaat er een tekort. Door dit tekort gaan de hersenkernen, die betrokken zijn bij de centrale bewegingen, slechter functioneren. Hierdoor wordt de aansturing van de spieren moeilijker. Parkinson wordt daardoor ook wel een 'schudziekte' genoemd. Klachten die mensen ervaren zijn:

• trillen
• pijnlijke spieren
• langzaam en weinig bewegen
• voorover gebogen lopen
• evenwichtsproblemen

De ziekte van Parkinson is ongeneeslijk, omdat de oorzaak van de ziekte (nog) niet bekend is. Het is echter niet dodelijk, de gemiddelde levensverwachting is vrijwel even hoog als die van mensen die de ziekte niet hebben.

Waarom dierproeven?

De afgelopen veertig jaar heeft proefdieronderzoek in grote mate bijgedragen aan het verkrijgen van meer kennis over de ziekte en het ontwikkelen van medicijnen om de klachten te verminderen en te verlichten. Zodra er eenmaal Parkinson-klachten zijn, gaan ze niet meer weg en door de jaren heen nemen de klachten toe. Pijnbestrijdende middelen zijn dan ook van groot belang voor Parkinson-patiënten. Sommige mensen hebben er baat bij als bepaalde hersendelen elektrisch worden gestimuleerd.

Wat is het resultaat van dierproeven?

Onderzoek met proefdieren heeft het volgende bereikt:

• Ontstaan ziekte
  Dierproeven met ratten hebben ons geleerd dat verlies van dopaminecellen een centrale rol speelt in de ontwikkeling van Parkinson.
• Medicatie
  Er bestaan verschillende medicijnen om de verschijnselen van de ziekte van Parkinson te onderdrukken. De oudste en nog steeds de belangrijkste is Levodopa (in de wandeling vaak dopa genoemd), een stof die verwant is aan de eerder genoemde dopamine. Dit medicijn is in 1967 ontwikkeld. Door Parkinson kunnen de hersenen weliswaar geen dopamine meer aanmaken, maar ze kunnen dopa wel omzetten in dopamine en deze dopa helpt de tekorten aan dopamine voor een deel aan te vullen.
• Hersenstimulatie
  Dankzij onderzoek met apen heeft men een 'pacemaker' voor de hersenen ontwikkeld. Deze 'pacemaker' stimuleert specifieke delen van de hersenen met elektriciteit wat symptomen van Parkinson vermindert. 

	Print	Deel met vrienden
	Stuur door		Twitter		Facebook
	Download PDF		MySpace		Hyves
			Nujij		eKudos

 

Woordenlijst